czwartek, 21 lutego 2013

Z tęsknoty

Jonka nie pierwszy raz udowadnia, że jest niezmiernie przywiązana do nas (do rodziców, brata, domu), że baardzo nas kocha. Z drugiej strony, że jej kreatywność nie ma granic.

Sytuacja wyjściowa: ferie, upadek i uderzenie w tył głowy, noc w szpitalu na obserwacji, towarzyszy jej Babcia (bo to były ferie babcia z wnuczką), nie ma mowy o kredkach, książkach, grach - są za to chusteczki higieniczne i szpitalne bandaże. I ogromna tęsknota za domem ...






I coś co mnie totalnie rozczuliło - ja z małym Bubusiem w brzuszku (bo byłam wtedy w 8 miesiącu ciąży):